Por fin chegou a fin de curso. Chegamos a el xa case sen forzas, tras unha corentena na que apareceron palabras novas (“a covid-19“, “desescalada“, “teletraballo“) o que nos indica que a vida non é estática senón que está en contínua mudanza.
Foron uns meses de confinamento, de desacougo, de traballo e de inquedanzas. Pero xa chegou a fin do curso, e presentamos, nun intento de voltar á normalidade, o folleto de “Lecturas recomedadas para o verán“.
Nel, atoparedes, coma sempre, unha escolma variada de temas e de xéneros. Hai novela negra, en galego e en español, hai lecturas para a mocidade, tamén a obra cimeira de Carvalho Calero -que nos lembra este Día das Letras Galegas que non se puido celebrar-, e algo de lecturas científicas e de arte para alimentar, tamén, o espírito.
Esperemos que no vindeiro curso, palabras como normalidade e rutina sexan as que, de novo, estean de moda. Boas vacacións.
Cando era novo non existían as redes sociais para establecer un nexo virtual entre lectores, a libraría era un punto de encontro indispensábel para ir artellando os gostos literarios. Coa axuda dos asiduos e as orientacións dos libreiros, íamos descubrindo as nosas querencias cara a un ou outro autor. Unha mágoa que se fose esquecendo este xeito de comercio intelectual. Xa case non quedan eruditos na venda, e os escasos bibliófilos que agochan o seu saber tralo mostrador son unha especie en extinción.
Xa hai anos leín “
Hai pouco tempo conversaba cun amigo sobor da degradación do sistema educativo, a perversidade política que o afasta da igualdade e a inclusividade, o inmobilismo con cheiro a rancio do profesorado, a ausencia de implicación das familias… mil razóns coas que pretendía argumentar a debacle da educación pública; el limitou a responsabilidade ao alumnado. Se cadra sobran razóns para xustificar ese adoceamento bovino, as novas tecnoloxías, o alonxamento académico dos seus propios intereses, ata aqueles máis sociais que parecen ser tamizados polo filtro da productividade e que os afastan de calquera expectativa de intelectualidade, se cadra esa “obxección” converteuse na resposta silenciosa e agresiva fronte a un modelo triste, obsoleto e irracional.
Boa novela de
Hai un días achegueime a un debate sobre “igualdade de xénero” e de aí xurdiu a suxestión da lectura de “







Bo debut de
Pois voltou 







Comentarios recentes