Un outro blogue en galego de Wordpress

Categoría: Hoxe recomendamos… (Page 1 of 10)

La verdad sobre el caso Harry Quebert, de Joël Dicker

Presentamos unha nova reseña de Antonio, o profesor de Lingua e Literatura Castelá.

Joël Dicker, xoven escritor xenebrés, conságrase co éxito obtido por esta novela, catalogada como “thriller”, aínda que supera por moito os límites deste xénero.

A historia conta a investigación dunha morte que sucedeu fai moitos anos nun pobo costeiro de Norteamérica. O que nun principio evidenciaba un caso resolto convértese nunha maraña de interrogantes que un escritor nobel en crisis creativa chegado de Nova York debe desentrañar.

Na novela vese claramente o influxo de autores como Nabokov e a súa grandiosa Lolita, así como a pegada dos grandes escritores de novela negra estadounidenses ou do cinema clásico de Hollywood. Dicker sabe combinar de maneira maxistral unha historia de amor cos avatares dunha sociedade na que se critica claramente a dobre moral imperante na América de finais do século XX.

Pese á súa ambientación, a novela pode extrapolarse a practicamente calquera lugar do planeta, xa que a confección dos distintos personaxes que fai Dicker dálle unha dimensión abondo ampla.

En definitiva, unha obra apaixoante que engancha dende a primeira liña e que mantén a atención do lector ata a última letra. Moi cinematográfica, luminosa e visual, probablemente acabe na gran pantalla, se non o fixo xa.

Lecturas para o Nadal

Aquí presentamos as nosas suxestións para este Nadal tan raro. Procuramos que a nosa biblioteca siga cun uso suficiente para as circunstancias nas que estamos. Por iso, tamén leva os nosos mellores desexos para o vindeiro ano.

Tríptico de Nadal

Coma tódolos anos, presentamos o tríptico de Nadal. Coma sempre, tamén, procuramos que estean representadas todas as idades do noso IES e que, así, poidan atopar algo que poida ser do seu interese e entreterse nas vacacións.

Pódese descargar en formato pdf, premendo na imaxe. Felices vacacións.

Tríptico do Nadal 2019

As mentiras científicas sobre as mulleres

As mentiras científicas sobre as mulleres

Paul Watzlawick, psicólogo coautor da “Teoría da comunicación humana” e un dos meus gurús, escribiu algo tan simple como: “A realidade non existe, é un constructo hipotético”. Esta afirmación axiomática é a pedra angular do relativismo, o todopoderoso e omniscente saber científico non é máis que unha quimera subiugante que, fundamentalmente dende o século XIX, coloniza a adquisición de coñecemento impoñendo unha ditadura sen precedentes na historia da humanidade.

As mentiras científicas sobre a muller” é unha reflexión alternativa á autocracia androcéntrica, creada perversamente sobre unha cultura hexemónica machista que despreza sistematicamente á muller e instrumentalízaa como obxecto de desexo e reprodución. Non é unha lectura de divertimento, trátase dun traballo de investigación que analiza o vergoñante tratamento que, dende o “incuestionable” paradigma positivista, estáse a facer coa muller. Dende a antropoloxía, a etología, a socioloxía, a menciña… Dauder e Sedeño van desenmascarando falsidades “científicas” que responden a intereses económicos e de perpetuación de roles de poder masculinos, tan daniños para o gineceo que resulta bochornosa a súa lectura. Coñecía superficialmente moitos datos: a inconsistencia do manual estatístico dos trastornos mentais e o seu recalcitrante tratamento das “patoloxías” sexuais e de xénero, o engano acerca das vacinas do VPH (Virus do Papiloma Humano), a vergoñosa implantación de métodos anticonceptivos baseados na abolición do ciclo menstrual… En fin, que se este libro non serve, non xa para sensibilizar senón para mobilizar a xente, apaga e imos.

Fractura

Quedei ancorado no libro “La vida en las ventanas“, non volvín a Andrés Neuman ata esta “Fractura” e laméntoo, sempre se cruzan lecturas entre desexos e vas abandonando promesas de reencontros que no meu caso quedan nunha listaxe virtual que xamais terei tempo para baleirala. Neuman é un grandísimo narrador e a súa última obra é un xogo entre a novela e o xornalismo reivindicativo, un manifesto antinuclear agochado na historia dun sobrevivinte de Hiroshima e os relatos en primeira persoa de 4 mulleres en 4 cidades que compartiron distintos momentos da súa vida, un trenzado sociocultural que xoga coas sutilezas da comunicación humana a través da linguaxe.

De cada libro quédame un recordo, polo menos un, se non me ocorre é que pasou pola miña vida como os centos de persoas coas que me cruzo cada día, obsérvoas pero non as inclúo nos meus recordos. De “Fractura” quedarame un concepto, a palabra á miña idade estou seguro de que se desvanecerá, o ” Kintsugi“, unha arte xaponesa que reconstrúe pezas rotas facendo visibles as súas gretas con láminas de ouro, unha metáfora da vida que se destrúe e recompón nunha sinusoide ineludible, algunhas persoas empéñanse en disimular as cachizas que conforman a súa historia, cando o verdadeiramente belo é mostralas como cegadoras fracturas. Eu polo menos son un home roto en mil pedazos, un kintsugi.

O muiñeiro ouveador

O muiñeiro Ouveador

En outubro de 2018 faleceu Arto Paasilinna, escritor finés do que se dixo fora o inventor do “humor negro ecolóxico”.

Eu estreneime na súa obra co “O muiñeiro ouveador“, maxistralmente traducida ao galego por Tomás González Ahola. Unha boísima elección porque a historia ben podería estar contextualizada na Galiza de mediados do século XX. Un conto fermoso no que a tolemia é cuestionada dun xeito intelixente ao confrontar os valores urbáns coa natureza, un alegato panteìsta cheo de graza e dramatismo. Moi recomendable.

O último barco

Domingo Villar

Oito anos demorou Domingo Villar a terceira entrega das andainas do inspector Leo Caldas. “O último barco” son 800 páxinas de novela policial made in Galiza, unha “negra” de estrutura clásica que consegue manter a incertidume ata a derradeira liña. Gostara do debut con “Ollos de auga” e defraudome “A praia dos afogados” (sen mencionar a nefasta adaptación cinematográfica que fixeron dela) pero hai que recoñecer que este traballo, rumiando na pescuda dunha muller desaparecida en Moaña, está moi ben artellado. Lectura de entretenimento moi recomendable.
Para os/as incondicionais de Villar, que se contan por milleiros, imprescindible.

Novela dunha lucense

Hoxe temos o gusto de presentar a obra dunha autora lucense, Alba Carballal, que presenta a súa novela nunha editorial importante como é Seix-Barral.

Alba Carballal é arquitecta e ten estudos de Dereito. Colabora con diversas revistas de arquitectura e traballou  traducindo artigos e textos.

En 2016, conseguiu unha bolsa na residencia literaria na Fundación Antonio Gala para Jóvenes Creadores de Córdoba na que, paseniñamente, foi dando forma á súa primeira novela Tres maneras de inducir un coma, que está publicada en Seix Barral.

Xa temos a novela na Biblioteca e podes ve-la sinopse premendo na imaxe.

 

 

 

 

“Homiños” de Mario Caneiro

HomiñosQuedei abraiado coa primeira lectura de Mario Caneiro, que foi “Ana e os homes“, e hoxe non atopo que dicir de “Homiños”, un cambio de tercio radical que só se asemella na inmensa calidade da escritura deste home.
Outra desestruturación intencionada das personaxes que van construíndo, con narracións en primeira persoa, a vida dunha vila de Ferrolterra aló polos 80. É incrible que alguén poida sacar en tan pouco espazo a chea de matices que agocha a realidade da aldea: o acoso, o maltrato, a amizade, o gregarismo adolescente, o rastro da diáspora, o alcoholismo, o suicidio… Todo marcado coa diapasón do tren que transita polos límites da bisbarra como unha metáfora da nosa alienación.
Boísima; de lectura obrigada.

Lecturas recomendadas Nadal 2018

Aquí temos unha pequena escolma de lecturas recomendadas para os máis novos e para adultos. Desta volta, hai títulos de lectura informal mais tamén algúns títulos informativos de temas como  a Primeira Guerra Mundial, da que se cumpre este ano o centenario do seu remate, Ética para o meu fillo de Fernando Savater ou o Mundo dos animais microscópicos. Tamén temos unha edición en  da Historia da Guerra Civil en banda deseñada, aproveitando que tamén no vindeiro 2019, cumprirase o 80 aniversario do remate.

Como vedes, hai de todo un pouco. Saúdos e a disfrutar nas vacacións.

« Older posts

© 2021 bibliolucus

Theme by Anders NorenUp ↑

error

Gústache o blogue? Corre a voz