bibliolucus

Un outro blogue en galego de Wordpress

Category: Curso 2018-2019 (page 1 of 2)

1ª Guerra Mundial

Especialmente relevante para o alumnado de 4º ESO e 1ºBAC achegamos un recurso da materia de Historia do Mundo Contemporáneo. As efemérides é o que teñen: son doadas de lembrar. Hai pouco máis de 100 anos, ás 11 horas do día 11 do mes 11, entrou en vigor o armisticio que puxo fin á denominada Gran Guerra.

A denominación fai honor ao que os historiadores recoñecen como o acontecemento que máis influencia tivo na configuración do mundo actual dende tódolos puntos de vista. A nivel social, supuxo que as mulleres foran incorporadas ao mercado laboral nas fábricas de armas da retagarda e, progresivamente pularan pola súa independencia económica.  A nivel político e estratéxico, provocou a caída dos grandes imperios absolutistas e a aparición dunha morea de estados independentes: Hungría, os países árabes (pensemos nos conflitos actuais en Siria, por exemplo), a República Checoeslovaca (hoxe Chequia e Eslovaquia), a progresiva creación de Iugoslavia, Ucraína, as repúblicas bálticas. Tamén supuxo a decepción para pobos que reclamaban o seu estado, nomeadamente os curdos.

Se vos interesa, tedes nas biblioteca varios libros sobre a materia en banda deseñada ou en forma visual, e tamén enciclopedias e libros específicos; propoñemos os seguintes:

Como complemnto, para ver on-line, podedes ver o carrusel de fotografías creado polo xornal El País que, seguro, interesarán. accédes premendo na imaxe seguinte.

 

 

Bookporn

Unha suxestión:  A parella de romaneses: Elizabeth Sagan e James Trevino constrúen arte con libros. 

25 de novembro-Outra vez

Segue celebrándose o 25 de novembro, o Día internacional para a Eliminación da violencia contra a Muller.  Faise tardar o día en que non sexa necesario adicar un xornada reivinciativa “contra a violencia machista”. Porén, algo está a mudar. O que antes se vía como “normal”, cada vez é máis rexeitado; onde antes había silenzo, agora hai verbas e razóns. Para rematar con esta situación, seguiremos a dicir o mesmo que aparece no vestíbulo do noso instituto…

Aquí traemos as propostas de dous sindicatos do ensino que nos achegan as súas propostas para traballar co noso alumnado. Tamén cabe preguntarse onde están as propostas do noso goberno, máis aló das fotos de rigor. Depositan no profesorado o traballo a realizar, máis poucas veces aportan algo máis que boas palabras. Precisamos xa de feitos.

Estes son os recursos que se ofrecen dende CIG-Ensino:

  • Edita con acceso libre un libro titulado “Coeducación. O alicerce do ensino
  • Presenta unha unidade didáctica para secundaria para traballar os estereotipos de xénero e a discriminación das mulleres
  • Ofrece os materiais que emprega a profesora Marta Dacosta no seu labor diario de 1º a 4º de ESO.
  • Outro libro titulado “Tecendo redes de igualdade“, tamén de uso libre, que consiste nun feixe de artigos sobre coeducación (o mito do amor romántico, o sexismo no deporte, e nos mass media…).

En canto ao STEG,  tódalas actividades que ofrecen están no mesmo ficheiro, que se pode consultar aquí.

As benévolas

Las Benévolas

Tremendo libro de Jonathan Little, un prodixio da literatura, que aos seus 39 anos sacouse da chisteira unha obra descomunal. “Las benévolas” (2006) non é unha novela máis sobre o Holocausto. Coa estrutura das memorias dun oficial das SS, Little mergúllase nun relato histórico demoledor combinado simultáneamente con reflexións intimistas que o aproximan ao ensaio. Un libro dunha complexidade extraterrestre que atrapa dende o inicio ata o fin. É recomendable ler o glosario ao comezo, para non perderse na chea de acrónimos e nomenclaturas que aparecen nas case 1000 páxinas, e así poder centrarse na densidade da narración e na complexidade das súas persoaxes. Recibiu o Goncourt e o Grand Prix du Roman de L’Academie Française, pero podería ter sido recoñecido como unha das perlas da la literatura contemporánea. Chapeau. 

O xardín dos Finzi-Contini

O xardín dos Finzi-Contini

Unha historia de amor, ou quizais de desamor, escrita de forma exquisita. Eu quéixome da miña pobreza para deleitarme coas súas alusións á poesía italiana e máis da miña ignorancia respecto ao contexto socio-político do país a finais da década dos anos 30, pero o poder de “O xardín dos Finzi-Contini” reside no seu lirismo, Giorgio Bassani logra envolver o cotiá en papel de agasallo.

Laternenfest o Sankt Martinsumzug

O 11 de novembro é un día importante en moitas zonas de Alemaña, Suíza e Austria pois chega a celebración de tres eventos sinalados: O San Martiño (Sankt Martin), a próxima chegada do Nadal e o inicio do Entroido (Fasching/Karneval), que empeza o día 11 do 11 as 11:11hrs.

Neste día organízase un desfile polas rúas de cidades e vilas (Laternenumzug) no que rapaces e rapazas levan os seus farois, normalmente feitos manualmente por eles mesmos, e cantan cancións típicas desta festa: “Laterne, Laterne, Sonne, Mond und Sterne”, “ Ich gehe mit meiner Laterne und meine Laterne mit mir”.

O alumnado de alemán de 1ºESO A contribúe á celebración deste día no IES Lucus Augusti elaborando os seus propios faroliños dos que vos deixamos unha pequena mostra.

Nadie nos oye

Nadie nos oye é un libro de Nando López presentado hai un par de meses coincidindo co Día Internacional da Non violencia. Xa por iso pagaría a pena ler para saber que é o que nos quere contar o autor mais tamén nos ofrece, cunha escritura áxil con forma de thriller, un tema ben actual: unha reflexión o tema da violencia; da xenérica non o acoso, da que está latente nos institutos e por extensión na sociedade.

A través das liortas que provocan os enfrontamentos deportivos e non deportivos entre dous centros presenta a competencia entre persoas, o racismo, o medo a falar, a presión institucional, todo un caldo de cultivo da violencia latente na sociedade e que está á espera de estourar en canto haxa unha pequena faísca que a provoque. 

Para comezar, podes ver o vídeo que serve de promoción do libro.

Premio extraordinario da ESO

Vén de publicarse a listaxe de alumnos e alumnas que conseguiron o Premio Extraordinario da ESO ao rendemento académico, e énchenos de orgullo  que un dos nosos alumnos estea entre eles. Trátase de Pedro Ferreiro Rega, a quen, dende aquí, queremos felicitar polo esforzo realizado e o éxito acadado.

Deixamos, tamén,  a ligazón á entrevista que lle fixeron no xornal “La Voz de Galicia” na edición de Lugo, de onde collimos esta fotografía na que posa subido á escaleira da nosa Bibloteca.

 

Contacontos e danzas polo Samaín

O vindeiro mércores, día 31, teremos para celebrar o Samaín un festival no que haberá un contacontos e danzas terrofíricas. Participarán alumnos de 4º de ESO e será durante o tempo de lecer, collendo unha miguiña da clase anterior e un anaquiño da posterior. Esperamos gravar todo o acto e nos próximos días poderemos ver o resultado.
Polo de agora, aquí está o cartel.

24 de outubro-Día da Biblioteca

O mércores 24 de outubro é o Día da Biblioteca, por mor dunha iniciativa da Asociación Española de Amigos del Libro infantil y Juvenil desde o ano 1997. Para celebralo, propoñen tódolos anos un pregón e un cartel. O deste ano, titúlase  O día da luz, e foi escrito por Gonzalo Moure (tradución ao galego de Antía Marante), e o cartel do ilustrador Alfonso Zapico.
 
Tamén temos o cartel que edita a Xunta de Galicia polo mesmo motivo.  

Pregón  Día da Biblioteca 2018

“O día da luz”,   Gonzalo Moure


Veño do deserto do Sáhara, de inaugurar unha biblioteca. Está en Dajla, o máis afastado, o máis esquecido dos cinco campamentos de refuxiad@s saharauís. É a cuarta biblioteca que construímos, e é preciosa. No centro plantamos árbores, para que @s nen@s e @s moz@s do Sáhara poidan experimentar o gozo de sentar baixo a súa sombra para ler un libro. Non queremos que esa biblioteca sexa ningún “templo de silencio”, senón máis ben un espazo para o son, para o ruído. Unha biblioteca que xa é o lugar máis fermoso do campamento. Un espazo para desexar ir buscar lectura, pero tamén amizade, soños compartidos. Incluso amor. Un lugar no que namorar mirando uns ollos por enriba do libro. Porque ao fin e ao cabo, a biblioteca é o lugar onde se descobre ao outro, de papel ou de carne. 

Nun filme inesquecible, o mellor filme de ciencia ficción da historia, “2001, unha odisea do espazo”, aparece un monólito cada vez que o ser humano se dispón a dar un salto cualitativo. Kubrick, o seu director, debeu poñer un libro no seu lugar. Porque foron os libros os que marcaron o ritmo dos cambios do ser humano. Porque o libro é o laboratorio das mulleres e os homes, o lugar no que se experimenta con emocións, descubertas, utopías, apostas. Somos o que somos porque fomos pensando e escribindo sobre como ser e sobre como non ser. E seremos o que pensemos, o que pensen e escriban as vindeiras xeracións. Así que unha biblioteca non é só un lugar que convida a ler, senón tamén, ou por iso, un lugar que convida a escribir. As bibliotecas do século XXI so, poden ser, teñen que ser o sementeiro de novas novelas, novos monólitos, fitos do noso futuro. Se o século XX foi sen dúbida o século da lectura, o século XXI pode chegar a ser o século da escritura, xa o está sendo. 

Por todo iso construímos bibliotecas nos campamentos do deserto. Porque non son só para @s saharauís. Págaas a nosa sociedade civil, mediante soci@s adult@s, e mediante actividades solidarias nos colexios, institutos e bibliotecas. E @s alumn@s e lector@s que as sufragan fanse conscientes do extraordinario que é ter unha biblioteca, aprenden a valorar a súa, a defendela. Cada biblioteca do deserto ten detrás a milleiros de nen@s, moz@s e adult@s que a fixeron posíbel co seu pequeno esforzo. Sumando. Cada lectora e lector saharauí ten ao seu carón a milleiros de lectoras e lectores, máis conscientes da importancia dunha biblioteca, porque co seu traballo construíuse unha, nun clima e lugar tan hostil. 

Pensa na túa biblioteca. Houbo un día no que esa biblioteca non existía. Alguén soñouna, loitou por ela, encheuna de libros e tamén de soños. Faite do equipo dese alguén que a fixo posible, loita por un mundo no que non haxa un ser humano que non teña preto unha biblioteca, ou un amoroso “bibliobús”. Que non haxa ningunha nena e ningún neno, moz@ ou adult@, que non roce a man dunha bibliotecaria que a aconselle, que o oriente no labirinto. Que é o mesmo que dicir que non haxa ningún ser humano conectado ao que foi, o que é e o que será. 

Na túa man hai milleiros de mans, apertando a túa, acompañándote no camiño. Tenras ou con durezas, pequenas ou grandes. No libro que te agarda na mesa de noite ou xunto ao sofá, hai millóns de libros. Inxenuos ou complexos, humildes ou luxosos. Mais todos preciosos. Conectados todos por un invisíbel fío de prata que un man con man, andel con andel, un fío inacabábel e luminosos. Inacabábel, e que así sexa. Hoxe é o Día da Biblioteca, que é o mesmo que dicir “O día da luz”.

Feliz día, feliz século.

Older posts

© 2018 bibliolucus

Theme by Anders NorenUp ↑

Gústache o blogue? Corre a voz